Strefa zagrozona wybuchem

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów dedykowanych do stosowania w powierzchniach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest dobra większość maszyn i narzędzi stosowanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy urządzeń oraz systemów ochronnych kierowanych do przetwarzania w dziedzinach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Też do ostatnia przepisy dotyczące bezpieczeństwa w konkretnych państwach Unii Europejskiej różniły się między sobą, co miało duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Z tego czynnika powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe przepisy i zdecydowanie ułatwiła obieg towarów w Organizacji Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest zapewnienie wolnego przepływu towarów gwarantujących wielki stopień ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń przeznaczonych do książce w dziedzinach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która dostała w mieszkanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, która z zmiany dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa pozycji w polach, gdzie istnieje ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła obowiązywać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

erp w chmurze

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex