Pospiech trans

Ogień jest mocno niszczycielską siłą. Gdy na indywidualnej możliwości znajdzie wrażliwe na spalenie substancje, poddaje je totalnej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może objąć prawie całe nasze nam materiały - ciała stałe, ciecze i gazy. W relacje od spalanego produktu do poskramiania pożarów przyjmuje się inne środki gaśnicze. Najciekawszym jest niewątpliwie woda. Wprawdzie nie w wszelkim przykładu można się nią posługiwać. W pożarach bierze się i dość często piany czy proszków. Mniej popularnym faktem jest używanie pary wodnej do dławienia ognia i przeciwdziałania jego roznoszenia się. Mniejsza popularność pary wynika może z obecnego, że można ją dawać tylko w pomieszczeniach zamkniętych i do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako sposób gaśniczy (ang. steam fire extinguishing) nie nadaje się na dowód do gaszenia płonących lasów. Nie opisuje to, że nie można z niej brać podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest skutecznym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w wnętrzach ludziach do suszenia drewna, jednak metraż tych zajęć nie może przekraczać 500 metrów kwadratowych. Proces gaszenia parą liczy na przedstawianiu jej pod ciśnieniem w teren pożaru. Dzięki temu staje rozrzedzenie gazów palnych przenoszących się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji uniemożliwia jego rozwój, i po paru minutach gaśnie ogień. Parę rzuca się nie tylko do gaszenia pożarów ciał stałych, ale i cieczy i gazów. Również w tych wypadkach ogień musi się szerzyć wyłącznie na obszarze zamkniętym. W lokalu otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako sposób gaśniczy.